Soms heb je het gevoel dat je een sprong maakt. Dat de dingen die in een training al vaak goed gingen, nu eigenlijk altijd goed gaan. En dat je die dingen nu ook in wedstrijden kan laten zien.

Dat gevoel heb ik nu! Na de mislukte kwalificatie in Leipzig ben ik doorgegaan op de weg die ik vorig jaar ben ingeslagen. Dat is de weg waar ik in geloof.

In Leipzig kwam het er niet uit, nu wel.

Ik merk dat ik in trainingen steeds constanter én sneller word. Mijn slag is wat korter geworden, maar mijn ritme hoger. Dat heeft alles te maken met de manier waarop ik in de afgelopen winter getraind heb: korter, meer gericht op snelheid en met een iets andere slag.

 

In de afgelopen weken heb ik twee Duitse wedstrijden gevaren. In Bergheim en in Schwerte, afgelopen zondag. Bij beide wedstrijden werd ik tweede. Het meest tevreden was ik met mijn tijden. Die waren op het niveau dat ik op dit moment van mezelf mag verwachten. Sneller dan de Duitse juniorentop die me in Leipzig nog ruim voor bleef.

 

Met dit goede gevoel ga ik binnenkort, na mijn examens, weer naar het wilde water voor een trainingskamp in Praag en wedstrijden in Roudnice (Tsjechië) en Bratislava (Slowakije). Ik heb er zin in!