In 2012 besloot NOC*NSF te stoppen met het steken van geld in de kanosport. Ook ‘onze’ bond, het Watersportverbond, doet sindsdien niets meer voor het kanoslalom in Nederland. Aandacht en geld gaan vooral naar de zeilers. Jonge en ambitieuze kanoslalommers, waaronder ik, moeten nu alles zelf regelen en alles zelf betalen. Soms lukt dat, soms lukt dat niet. Door mijn sponsors heb ik de afgelopen zomer heel goed kunnen trainen en mooie wedstrijden kunnen varen. Nu, in december, moet ik terugvallen op mijn ouders. Die put heeft een bodem, helaas. Ik probeer nu alles uit de kast te halen om mijn intensieve trainingsprogramma voor de komende maanden te kunnen betalen.

Al met al probeer ik zo min mogelijk met geld bezig te zijn. Gisteren een lange trainingsdag in Lippstadt achter de rug. Vanochtend vroeg begonnen met mijn krachttraining bij Ruyssenaars | Van den Broek in Helmond. Morgen weer lekker in de boot en hopelijk snel weer naar het echte wilde water in het buitenland. Genieten van de golven, trainen op de techniek van de oppoortjes, bezig zijn met de coördinatie, de snelheid, het beste uit mezelf halen en steeds beter proberen te worden. Heerlijk!

Ik snap de keuze van NOC*NSF. Ik vrees alleen dat zij, én ‘onze’ bond, niet snappen dat een klein beetje steun, vooral op financieel gebied, eigenlijk gewoon noodzakelijk is.