Donderdagochtend de 28e vertrok ik met het Nederlandse team naar Skopje, Macedonië voor de EK junioren/U 23. Tweeduizend kilometer en een overnachting in Zagreb later kwamen we aan bij de baan. Het was een mooi baantje in het natuurgebied Canyon Matka.


Er stond best veel druk op. In dit wedstrijdveld moest ik eigenlijk een halve finale kunnen halen. Ik heb hard getraind deze winter en voelde me goed.Vrijdag was het voor mij zover. Het werd uiteindelijk een teleurstelling waar ik heel erg van baal.Mijn eerste run was technisch goed, maar zeker niet snel genoeg. Ik stond toen 17e.In mijn tweede run maakte ik een paar onnodige fouten waardoor ik zakte naar plek 27: niet genoeg voor de semis.Het verschil was niet groot, maar ik wilde dit belangrijke doel dit jaar zó graag halen.


Een dag na de wedstrijd kon ik gelukkig weer wat verder kijken. Met mijn coach heb ik de races goed geanalyseerd. Toen we ook de tijden en de verschillen bekeken, was er toch wel reden voor wat optimisme. Ik kom duidelijk dichter bij de top. Flink doortrainen dus, techniek blijven verbeteren en blijven geloven in mezelf.

Nu, thuis, bereid ik me deze week rustig voor op de ECA-cup. Een nieuw doel. Maandagochtend vertrek ik naar Solkan, Slovenië.De week erna vaar ik de tweede wedstrijd van de reeks in Augsburg, dan de derde in Ceske Budejovice in Tsjechië, en de laatste in Bratislava, Slowakije. Het doel is een podiumplek. Dat is ambitieus, maar zit er wel in.Ik heb er heel veel zin in!