Als ik dit blog schrijf ben ik net terug uit Bratislava. De Young Danubia Cup zit erop. Na een prima trainingsweek was ik op zaterdag niet best. Een run met vijf tikkers en een run met een gemist poortje. Ik baalde ontzettend. De baan hier is wel zwaar, maar het parcours was niet zo moeilijk, dus dat had zeker beter gemoeten. Op zondag ging het gelukkig iets beter.

Soms heb je het gevoel dat je een sprong maakt. Dat de dingen die in een training al vaak goed gingen, nu eigenlijk altijd goed gaan. En dat je die dingen nu ook in wedstrijden kan laten zien.

Dat gevoel heb ik nu! Na de mislukte kwalificatie in Leipzig ben ik doorgegaan op de weg die ik vorig jaar ben ingeslagen. Dat is de weg waar ik in geloof.